| “ | Pomysł kary boskiej to żart. Niegodziwi ludzie idą do piekła po śmierci? Gdyby ludzie nie myśleli w ten sposób, ludzie o słabym duchu nie mogliby iść dalej, prawda? Naprawdę wierzę... że ludzie są żałośni. | ” |
—Douma do Inosuke Hashibira i Kanao Tsuyuri | ||
Douma – jeden z demonów Kimetsu no Yaiba: Kyōdai no Kizuna. Należy do Dwunastu demonicznych księżyców. Ma pozycje Wyższego Księżyca numer Dwa (上じょう弦げんの弐に Jōgen no Ni)
Historia[]
Dokładna data narodzin Doumy nie jest znana. Przyszedł on na świat z tęczowymi oczami i śnieżnobiałymi włosami, z powodu czego został uznany przez swoich rodziców za istotę będącą w stanie usłyszeć “głos boga”. Oczywiście te założenia daleko mijały się z prawdą i Douma nie posiadał żadnych nadprzyrodzonych umiejętności. Jego nietypowy wygląd sprawił, że chłopiec został postawiony na czele kultu, który w polskiej wersji mangi nosi nazwę "Sekta Wiecznego Nieba", co bardzo mocno odbiło się na jego przyszłym postrzeganiu świata oraz samego siebie. Środowisko w jakim wychowywał się Douma nie posiadało warunków do prawidłowego rozwoju i nie dawało mu możliwości przeżycia zwyczajnego dzieciństwa. Od początku została mu narzucona rola lidera sekty, zupełnie nieodpowiednia dla dziecka. Douma cała uwagę musiał koncentrować na problemach przychodzących do niego wyznawców, nikt nie nauczył go radzenia sobie z własnymi. Nie otrzymywał on także odpowiedniego wsparcia emocjonalnego od rodziców, nie mówiąc już o kontakcie z rówieśnikami. To wszystko doprowadziło do tego, że Douma utracił zdolność do uczuć wyższych (milość, radość, smutek, nienawiść) i stał sie niemal całkowicie apatyczny. Jego pogląd na życie duchowe również odbiegał od obowiązującej go roli w życiu - nie wierzył w bogów ani inne siły nadprzyrodzone, uważał religie za iluzje rzeczywistości, do której uciekają się ludzie słabi i głupi. Od początku nie dostrzegał głębszego sensu życia - swojego i innych. Gdy będący w cierpieniu ludzie błagali go o radę i opowiadali swoje historie, Douma uważał je za nudne, a kiedy ci prosili, aby poprowadził ich do raju chłopak płakał, ponieważ nie wierzył w jego istnienie. Dziwiło go, że ludzie przychodzą w tej sprawie do dziecka zamiast zaakceptować to, że każdy musi umrzeć.
Osobowość[]
Wbrew powszechnemu przekonaniu wśród fanów serii, Douma nie jest psychopatą. Jego zachowanie stwarzające takie pozory jest w całości spowodowane dehumanizacją od najmłodszych lat i życiem w środowisku kompletnie nieprzestosowanym do potrzeb dziecka. W gruncie rzeczy, Douma nie posiada zdrowej osobowości, wobec tego ciężko stwierdzić, które z jego zachowań wynikają z faktycznych cech charakteru, a które są pustymi, powielanym przez dziesiątki lat, wzorcami postawy, której wymagało jego położenie w życiu.
Z pewnością można o nim powiedzieć, że obiera pogodny optymistyczny i spokojny wizerunek. Trudno jest wyprowadzić go z równowagi, udało się to tylko Kanao Tsuyuri, kiedy ta słusznie wypominała Doumie jego niezdolność do odczuwania emocji w życiu. Przez większość czasu można zaobserować Doumę jako uśmiechniętego i beztroskiego, niekiedy nawet przesadnie. Douma nie odczuwa praktycznie strachu przed niczym, nawet przed Muzanem, chociaż darzy go głębokim szacunkiem i jest mu bardzo oddany. Nie przywiązuje też większej wagi do walki, chwali nawet swoich przeciwników, kiedy uzna jakiś ruch z ich strony za dobry. Douma właściwie nie posiada niczego co darzyłby szczególnym uczuciem, również w chwili śmierci wydawał się przejąć (i tak nieznacznie) jedynie faktem, że pokonany został przez, jego zdaniem, słabych rywali.
Douma nie cieszy się popularnością wśród wysokich rangą demonów. Widocznie można zaobserwować, że stara się on wejść z nimi interakcję, często nawet narzucając się. Nazywa demony swoimi "drogimi przyjaciółmi" i pragnie zainicjować z niektórymi z nich bliższe spotkania. Szczególnie dotyka to Akazę, który jednocześnie zdaję się najbardziej nie darzyć Doumy sympatią, głównie ze względu na jego preferencję w jedzeniu kobiet. Douma nie wydaję się zauważać, że jego "koledzy" są nim zirytowani lub conajmniej nie podzielają jego entuzjazmu, wręcz dziwi się, że traktują go oschle.
Ciekawostki[]
- Muzan Kibutsuji tak naprawdę nie lubił Domy.
- W oryginalnej japońskiej mandze, kolor jego włosów opisane są jako jasne blond/brzozowe, i tak są ubarwione w kolorowej wersji.
- Imię Domy z kanji można przetłumaczyć na: dziecko ( 童 dō), (磨 ma), co można przetłumaczyć "szlifować" "polerować", lub "ulepszać".
- Po tym, jak Kotoha wpadła do świątyni, Douma polubił jej piękno i śpiew. Początkowo nie zamierzał jej zjeść, gdyż lubił jej towarzystwo.
- To on zamienił Daki i Gyuutarou w demony.
- Wnioskując z informacji zawartych w oficjalnym fanbooku, Douma ma skłonność do alkoholu a także palenia. Z powodu bycia demonem już nie praktykuje zażywania pierwszej z tych substancji.
- (Uzupełnienie poprzedniej ciekawostki) Fanbook potwierdza również, że przed zamianą w demona, w wieku 20 lat, Douma był już conajmniej entuzjastą alkoholu.